Bu sabah eski komşumuzla karşılaştım. Hastanedeki gece temizlik vardiyasından eve dönüyordu. Bir, iki lafladım, söz işine geldi. “En azından bu krizde çalışıyorsun” dedim ama kısa sürede verdiğim neo-liberal refleksten tiksindim. Neyse ki bu sözüme, refleksimi yok eden bir cevap verdi.
400 lira kazandığını yüzünden yorgunluk akarak söyledi. “Sadece gündüz mesaisinde çalışsam, hafta sonu tatil olsa yine de bu rakama talim ederim” dedi. İşini iyi yapan biri olduğunu bildiğim eski komşum “esnek çalışma” sisteminin bir kurbanıydı. “En azından işin var” avutması ile psikolojik baskı altına alınan kurbanlardan...
Esnek çalışma, krizle birlikte büyük kitlelerin –bu sefer beyaz yakalıların da- önüne sunulan bir acı reçete. Çift haneli işsizlik rakamları da çalışanların üstünde sallanan bir kılıç. Ancak bu sefer bu acı reçetenin yanında aldatıcı bir tatlılığa sahip şuruplar verilmeye çalışıyor. Yeni “seksi title’lar”!
Herkes artık bir şeylerin “Chief Officer”ı oluyor. Sadece beyaz yakalılar da değil... Avrupa’da temizlikçiler artık yavaş yavaş “yüzey teknisyeni” olarak adlandırılıyor. Tabii bu biraz da yapılan işin ağırlaşmasına çekilmiş bir perde işlevi görüyor.
Avrupa’da alınan kemer sıkma önlemleri yaptığımız işin daha ağırlaşmasına, kazancının ise buna paralel ağırlaşmayacağına işaret. Bu yüzden tüm title’lardan kurtularak neo-neo liberal saldırılar karşısında “tüm yüzey teknisyenlerin” birleşmesi gelecekte belirleyici olacak.
(Bu arada title enflasyonu hakkında güzel bir yazı çıkmış The Economist’te, “Abonelere özel” kategorisine girmeden okunmalı)
Kaydol:
Kayıt Yorumları (Atom)
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder